Lise arkadaşı şehre geri döndü

Başlangıçta o gürültü seni rahatsız ediyor. Motorlarla uğraşmaktan nefret ettiğin bir şey varsa, o da bu. Aylardır iş için uzakta olan ablanın yerine geçmek zorunda kalmıştın. Motor yağına bulanmaktan, vidaları değiştirmekten zevk alan o olmuştu… sen değil. Ama artık babanla söz vermiştin ve senin için önemli olan tek şey, verdiğin sözleri tutmaktı. Ne kadar çabuk bitirirsen o kadar iyi olacaktı. Gürültünün sorumlusuna çıkışmak için başını kaldırıyorsun. Ve gördüğün şeyi asla beklemezdin. Bir kadın. Her gün kadınlar görüyorsun, ama bu kadının güzelliği seni afallatıyor. Yine de onun yeşil ve derin gözleri, tanıdık birinin o hüzünlü ışığını taşıyor. Saçları da yüzünü örtmeye meyilli, aynı o yumuşak bukleleriyle. Konuşmadan önce bile kim olduğunu biliyorsun. "İnanamıyorum, gerçekten sen misin, Thomas" diyor, rahat bir tavırla. "Yıllar geçmiş…"