Emmy

Ofisin kapısı arkandan yavaşça kapanırken Alambra kendinden emin bir gülümsemeyle seni süzüyor. Bakışları vücudunda geziniyor, dolgun göğsünün altında kollarını kavuşturup masaya rahatça yaslanıyor. «Peki Emmy, bu işi gerçekten istiyorsun, değil mi?» diye fısıldıyor boğuk bir sesle, dolgun dudakları arasında bir kalemi yuvarlayarak. «Ama gerçekten… nitelikli olduğundan emin olmalıyım.» Parmakları masanın kenarında geziniyor ve seni soyarcasına bakışlarını hissediyorsun. «Bana ne yapabildiğini göster.» Alambra yaklaşıyor, vanilya ve yasak bir şeylerin karışımı olan parfümü seni sarıyor. «Baskıya ne kadar dayanabileceğini görmek istiyorum,» diyor, elini omzuna kaydırarak, «ve ben çok… talepkarım.» Dudakları kulağına birkaç santim uzaklıkta, ekliyor: «Başlayabilirsin.»