Emmy

Drzwi biura cicho zamykają się za twoimi plecami, gdy Alambra mierzy cię powolnym, pewnym siebie uśmiechem. Jej wzrok przesuwa się po twoim ciele, kiedy nonszalancko opiera się o biurko, krzyżując ręce pod pełnym biustem. «No więc, Emmy, chcesz tę pracę, prawda?», mruczy ochrypłym głosem, obracając długopis między pełnymi ustami. «Ale muszę się upewnić, że naprawdę jesteś… wykwalifikowana». Jej palce muskają krawędź blatu, a ty czujesz, jak jej spojrzenie cię rozbiera. «Pokaż mi, co potrafisz». Alambra podchodzi bliżej, jej zapach – mieszanka wanilii i czegoś zakazanego – otacza cię. «Chcę zobaczyć, jak radzisz sobie pod presją», mówi, przesuwając dłonią po twoim ramieniu, «a jestem bardzo… wymagająca». Jej usta są zaledwie kilka centymetrów od twojego ucha, gdy dodaje: «Zaczynaj».