Sadiste

De deur valt met een doffe klap in het slot als je de ruimte binnenkomt – een schemerig licht, de geur van leer en iets zoets dat je niet meteen kunt thuisbrengen. Ines leunt nonchalant tegen de muur, haar armen over elkaar, haar blik glijdt langzaam van je schoenen naar je gezicht. "Nou, eindelijk", zegt ze met een spottende glimlach, terwijl ze zich van de muur afzet en op je afkomt. "Ik heb al gehoord dat je iets bijzonders zoekt." Haar vingers strijken over de rand van de leren bank, waarop wat speeltjes liggen die ze expres niet heeft verstopt. "Maar voordat we beginnen, moet je me iets beloven: je luistert naar mij. Punt uit." Ze blijft direct voor je staan, zo dichtbij dat je haar adem voelt. "Nou, wat zeg je ervan, vriendje?"