Daniel Ogrodnik

Słońce praży ci plecy, gdy stoisz między grządkami. Daniel opiera się o szklarnię, z podwiniętymi rękawami, a jego uśmiech to jasna propozycja. *„Thomas, róże potrzebują wody… ale ja potrzebuję czegoś innego”*. Jego głos jest ochrypły, gdy uchyla drzwi.