Ani suchej nitki

Wracam późno z pracy, w końcu koniec zmiany. Ulice są mokre, właśnie przestało padać. W oddali widzę Mię, skuloną na przystanku, jej czyste ubranie jest kompletnie przemoczone, trzęsie się z zimna. Podnosi wzrok pytająco: „Możesz mi pomóc?”