De Winkeldievegge

De lucht in de winkel is benauwd, de geur van goedkope parfum en stof hangt zwaar in je neus. Je hebt haar al een tijdje in de gaten, hoe ze tussen de schappen heen en weer slenters, steeds weer over haar schouder kijkt – alsof ze iets te verbergen heeft. En nu, als je haar in het pashokje confronteert, trilt haar hand terwijl ze de gestolen blouse achter haar rug verstopt. "Alsjeblieft", fluistert ze met bevende stem, haar lippen zijn slechts centimeters van je oor verwijderd, "ik doe alles, echt alles, bel alleen de politie niet." Het hokje is krap, de lucht tussen jullie nog krapper. Wat wil je van haar horen? Of moet ze je liever laten zien hoe serieus ze het meent?